Famous Blue Raincoat

19861_303199525830_622815830_5

 

Bu şarkı; en yakın arkadaşının sevgilisiyle birlikte olması sonucu ilişkisi sona ermiş bir erkeğin, arkadaşına yazdığı son mektup. Leonard Cohen gibi güzel bir kafa ve kalemden geliyor. Fotoğraf eşlikcisi ise Emre Efendi...

Saat sabahın dördü             
Aralık sonu...                      
Meraktan yazıyorum bu mektubu...                                
Şimdi daha iyi misin?          
New York soğuk; ama yine de seviyorum yaşadığım kenti...                           
Clinton caddesinden gece boyu müzik sesi geldi.                            
Duydum, küçük evini çok uzaklara taşıyormuşsun.                                           
Artık her şeye boş veriyormuşsun.
Umarım birkaç iz saklıyorsundur geçmişten.

Son seferinde çok çökmüş görmüştük seni,
Meşhur mavi yağmurluğunun omuzları yırtılmıştı.
İstasyona gelen her trene koşup, eve dilinde Lili 
Marlene’le dönüyormuşsun ve kadınımı, 
hayatının ışığı 
sayıyormuşsun.
Ne diyebilirim ki sana kardeşim...? 
Katilim...!
Sana ne diyebilirim...? 
Sanırım seni özledim.
Sanırım seni affettim.
Karşıma çıkmana şükrettim. 
Bir gün dönersen buraya, 
Jane’in ya da benim hatırıma... 
Bil ki hasmın uykuda... 
Ve sevdiği kadın özgür... 
Teşekkür ederim,
Sevgilerle...